Η βάφτισή μας - Μέρος Β΄

Εκτός από τις προσκλήσεις και τις μπομπονιέρες, αλλά και το ευχολόγιο που θα σας παρουσιάσω σήμερα, πρέπει να αναφέρω το γλυκάκι μας, που ήταν φυσικά - τι άλλο;- γλυκό του κουταλιού φράουλα από τα χρυσά χεράκια της κουνιάδας μου, της Ανθής...Πεντανόστημο και πάνω από το παγωτό που είχαμε για μετά το φαγητό... τέλειο! Και κουκλί στην εμφάνιση, ε; Δεμένο από την ίδια και τα ανίψια μου, τη Σύλια και το Γιάννη!

Τα υλικά και πάλι από το e-shop gamoy, για όποιον ενδιαφέρεται!

Και περνάμε στο ευχολόγιό μας, το οποίο το έφτιαχνα μέχρι τελευταία στιγμή στις 2.00 το βράδυ... Εδώ οφείλω να ευχαριστήσω και τα κορίτσια της Σφραγιδομανίας, που είναι τόσο υπομονετικά και ευγενικά! Μου έστειλαν έτοιμες κομμένες φράουλες σε χαρτόνι και κανσόν, που τα εμπλούτισα με χαρτιά του Berrilicious kit της γλυκύτατης Λένας μας! Το Big Shot επίσης, πάλι δούλεψε με επιτυχία! Και ορίστε το αποτέλεσμα!

Ίσως το διορθώσω και εμπλουτίσω λίγο ακόμα, ίσως και όχι - θα δω!

Να σας πω πως ενώ περίμενα να δω τσαλαπατημένα από παιδικά ποδαράκια τα τσαντάκια μου, ούτε ένα δεν είδα κάτω! Και το ευχολόγιό μου το προσέξανε, παρόλο που άλλαξε πολλά χέρια! Το παρέλαβα σε πολύ καλή κατάσταση, με πολύ μικρές απώλειες όπως ίσως φαίνονται στις φωτογραφίες, όπως κουνημένο γράμμα και χαμένη περλίτσα από το εξώφυλλο και αποτυπώματα από παιδικά λαδωμένα χεράκια και από ένα... μπιφτέκι που ανακάλυψε το φαινόμενο της ελεύθερης πτώσης και προσγειώθηκε σε μία σελίδα! Αλλά κι αυτά καλοδεχούμενα αναμνηστικά είναι! :)))))

Πάντως, ο κόσμος φάνηκε πολύ να εκτιμάει το ότι όλα αυτά ήταν χειροποίητα! Με ρώταγαν και με ξαναρώταγαν, ακόμα και για απλά πράγματα - για μας- όπως η δαντελίτσα στην πρόσκληση! Τα δε βαζάκια μόνο που δεν τα γλύφανε!

Ευτράπελα:
1. Η εκκλησία δεν είχε νερό ζεστό, αλλά, οκ, πήραμε μπετόνια! Αλλά δεν είχε και ρεύμα τελικά, οπότε να είναι καλά η γειτόνισσα!
2. Ο παπάς με πέρασε για τη νονά, εγώ από το άγχος μου έκανα ότι μου έλεγαν και.... παραλίγο να βαφτίσω εγώ το παιδί μου!

Πω πω, αυτές τις μέρες μου βγαίνει πολύ κούραση...

Βλέπω κάποιες φωτογραφίες που μου στείλανε κάποιοι δικοί μου και κλαίει το Πετρουλάκι μου και στενοχωριέμαι να τις βλέπω. Γι αυτό θα κλείσω το Β' Μέρος με μία φωτογραφία της που έβγαλε η κολλητή μου η Εύα, αφού κοιμήθηκε και έφαγε το τσουπί μου! Το κουκλάκι μου! Το φόρεμα με τρέλανε! Επιτέλους, για πρώτη φορά φάνηκε πως είναι κορίτσι!!!)

Αν βρω και καμία άλλη φωτογραφία, κυρίως από τον υπέροχο εξωτερικό χώρο της εκκλησίτσας, όπου είχαμε τέντες και cetering θα προχωρήσω σε Γ' Μέρος!
Θέλω πολύ να τα μοιραστώ μαζί σας!

Καλή σας νύχτα!

Η βάφτισή μας - Μέρος Α΄

Και ήρθε η μέρα η τρομερή για την οποία τόσο καιρό δουλέψαμε!
Δευτέρα, 16/4/2012!
Και το όνομα αυτής... Πετρούλα!
Οκ, ξέρω τι συνειρμό θα κάνετε.... Σουλτάαααααααν! Στρωμένη καριέρα το κορίτσι μας!
Από "μπουμπού", "μπουμπουκάκι" και "μπουμπουλίνα" που τη λέω εδώ και κοντά 10 μήνες, πρέπει τώρα να συνηθίσουμε το νέο της, επίσημο όνομα! Δε μ' αρέσουν τα κομμένα ή ξενικά ονόματα ή αυτά που βγαίνουν ύστερα από πίεση για να ακούγονται καλύτερα και ψάχνεις να βρεις από που βγήκαν... Άμα μεγαλώσει, ας το κάνει ότι θέλει! Προς το παρόν θα είναι το "Πετρουλάκι μου"! Μικρή μικρή Πετρούλα, δηλαδή...

Όλα ήταν χαρούμενα και όμορφα στη βάπτισή της... αν εξαιρέσεις το ότι έκλαιγε... Το καψερό, το ξυπνήσαμε μεσημεριάτικα να το βαφτίσουμε! Ένιωσα πως δεν πήρε χαμπάρι ότι τη βαπτίσαμε, γιατί το μόνο που ήθελε ήταν να την πάρω αγκαλιά, να την κοιμίσω, ή να τη θηλάσω, αλλά έλα που έπρεπε να την κρατάνε οι νονοί! Στο βίντεο πρέπει να έχουμε βγει ελαφρώς στενοχωρημένοι εγώ και ο μπαμπάς, έτσι που το βλέπαμε να κλαίει, να μας κοιτάει και να μας απλώνει χεράκια... Ήταν και οι φωτογραφίες μία στην αγκαλιά του ενός, μια στου άλλου, βάλε και τα φλας... Το στενοχωράκι μου!

Ωστόσο πέσαμε σε παπά με ελαφρύ χέρι - πραγματικά το είχα άγχος πώς θα της φερθεί με αυτά που είχα δει και ακούσει- και αρκετά λακωνικό! Μιλάμε για βάφτιση εξπρές - μας είχε πει πως θα κάνει σύντομα, γιατί τα βαριέται τα πολλά!

Μέχρι να μαζέψω φωτογραφίες να σας δείξω, έτσι να έχετε μία ιδέα, σας παρουσιάζω στιγμές από την κατασκευή των προσκλητηρίων και μπομπονιέρων! Όπως σας είχα πει, το θέμα μας ήταν... φραουλένιο! Και το υπέροχο της υπόθεσης είναι πως και η νονά μας είχε επιλέξει φραουλένιο θέμα για πετσέτες, καπελιέρα, λαμπάδες, χωρίς να έχουμε συνεννοηθεί!!!!

Πραγματικά, ευχαριστήθηκα να κόβω και να κολλάω! Οκ, παραδέχομαι πως κάποια στιγμή τα έφτυσα... Έχω και το Πετρουλάκι μου που όταν με βλέπει να είμαι καθιστή, έρχεται πλατς πλατς πλατς να την πάρω αγκαλιά, να δει τι κάνω, να πιάσει... Πολύ περίεργο έχει γίνει το παιδάκι μου! Δύσκολος στόχος, όταν δε σου κρατάει κάποιος το παιδί!

Νομίζω στης Ζάφφυς είχα διαβάσει πως καταφέρνει να τελειώνει γρήγορα τις συνθέσεις της, γιατί μαζεύει τα υλικά της με βάση αυτό που έχει στο νου της και κοιτάζει να μη ξεφεύγει από τα σχέδιά της (αυτό βέβαια, προϋποθέτει ποικιλία υλικών, ώστε να μην τσακίζεσαι να ταιριάξεις με το ζόρι τα αταίριαστα!).  Πραγματικά, προσπαθώ να το τηρήσω αυτό τελευταία, εγώ που γενικά είμαι συχνά αναποφάσιστη και καθυστερώ... Έτσι έκανα και τώρα...

Προσκλητήρια:

Ξεκινάμε με τα 70-κάτι προσκλητήρια...  Τα λουλουδάκια στο κορδόνι ήταν ιδέα της τελευταίας στιγμής, γιατί κάτι μου έλειπε στο μάτι... Ήταν ένας τρόπος να "ζυγίσω" καλύτερα το λευκό, αλλά και να γίνει πιο χαρούμενο το αποτέλεσμα...

Το κείμενο - ποιηματάκι της πρόκλησης το έγραψα ένα βράδυ που είχα αϋπνία και με έπιασε το ποιητικό μου... Στην πραγματικότητα τις δύο μεσαίες στροφές τις πήρα από εδώ (το νούμερο 36) και τις πείραξα ελαφρώς, και τα υπόλοιπα είναι δικά μου! Μετά από αυτό κόλλησε ο εγκέφαλος και για κάποιες ώρες μιλούσα με ρήμα! Δεν έβαλα τον τόπο της βάπτισης η αλήθεια είναι, γιατί δε μου έβγαινε στο ποίημα, αλλά υπέθεσα πως θα ενημερώσω τηλεφωνικά... :)

Ευτράπελο:

Οι πράσινες καρό κορδέλες που ήθελα αρχικά να δέσω τα προσκλητήρια τελικά δεν ταιριάζανε με το λαχανί του κοτσανίου, αλλά ευτυχώς που είχα πάρει και τα κορδόνια... Προσοχή, όταν παραγγέλνεις από το διαδίκτυο, λοιπόν!

Μπομπονιέρες:

Ξεκίνησα λοιπόν να κόβω τα τσαντάκια με το φραουλο-διακοσμητικό... Με το απλό Big Shot κόβεις 5 κομμάτια για κάθε τσαντάκι και τα κολλάς! Τυχερές όσες έχουν το pro όπου η αντίστοιχη μήτρα βγάζει ένα κομμάτι... Κατάφερα να φτιάξω 70! Μετά είπα "Ήμαρτον! Δε φτιάχνω άλλα!". Να τα!

Υπάρχει και ένας καφές ανάμεσα...
Από αυτές 50 έγιναν παιδικές, όπου έβαλα 3 κουφέτα, ζελεδάκια, παστελάκι, σοκολατάκι, γκοφρετάκι, αφράτο φραουλάκι και καρφώσαμε κι ένα γλειφιτζούρι που έκανε και φιγούρα - ιδέα της γιαγιάς-Πετρούλας:

Για να προσαρμοστώ στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς μου, μείωσα τις απαιτήσεις μου και το γύρισα σε σελιδοδείκτες που αναδιπλώνονται και κλείνουν στη σελίδα με μαγνητάκι, κάπου 40 στο σύνολο...

Και για να εκμεταλλευτώ και τα περισσευούμενα κόκκινα κανσόν, έφτιαξα άλλα 20 μαγνητάκια ψυγείου...

Να και η πολύτιμη χείρα βοηθείας της κυρά Πετρούλας!

Ευτράπελα:
1. Κάποιες κόλλες που χρησιμοποίησα για μερικά τσαντάκια αποδείχθηκαν ακατάλληλες και μάζευα τα κομμάτια να τα κολλήσω ξανά την επόμενη μέρα! Ευτυχώς η κόλλα αυτή αποδείχθηκε σωτήρια!
2. Όταν παραγγέλνεις χαρτιά να είναι από την ίδια πηγή, γιατί κόκκινο με κόκκινο διαφέρει!!!! Επίσης, καλό υπολογισμό υλικών θέλει η όλη υπόθεση...

Για όποιον ενδιαφέρεται:
Υλικά:
Κανσόν από το Διονυσόπουλο (κυρίως), αν και έπεσα σε αγενή υπάλληλο...
Εργαλεία από τη Λένα.
Υλικά για μπομπονιέρες και κουφέτα (Χατζηγιαννάκη εννοείται) από το e-shop gamou.

Στο επόμενο post θα σας δείξω το αγαπημένο μου ευχολόγιο...
Κλαίει το μπουμπουκι μου πάλι...

Φιλάκια!
Και χρόνια πολλά!

Μία όμορφη Ανάσταση εύχομαι σε όλους μας με αυτό το όμορφο τραγούδι, παλιό αγαπημένο από το δημοτικό! Να είστε καλά!

Αυθόρμητα στα γρήγορα...

6 γκρίνιες και 2 χαρές...

Νευρίασα...
που είδα για μία ακόμα φορά την αντιπαθέστατη κυρία με τους διαδραστικούς πίνακες να έχει και πάλι άποψη...

Έμεινα έκπληκτη...
με τον άνθρωπο που έδωσε τέλος στη ζωή του εδώ μπροστά στη δικιά μας τη Βουλή (όχι σε κάποια άλλη χώρα... πλέον...)...

Μου ήρθε να ρίξω μπουνιά...
στον άλλο που έτρεξε να δηλώσει ότι το παραπάνω συμβάν δεν έχει καμία σχέση με την κατάντια που φέρανε τη χώρα μας (άρα δε φταίνε αυτοί σε τίποτα... πάλι...)...

Απογοητεύομαι...
με αυτόν το λαό όπου ανήκω κι εγώ, πόση ανάγκη είχαμε για να νιώσουμε σημαντικοί, να περάσουμε καλά, να αποκτήσουμε πολλά αγαθά... και που αποδειχθήκαμε τουλάχιστον ελαφρόμυαλοι και ευκολόπιστοι (κορόιδα, να το πω;)...

Νιώθω άβολα και γίνομαι καχύποπτη...
γιατί βλέπω ανθρώπους γύρω μου, ντόπιους και μη, να κοιτάνε αγριεμένοι...

Αναρωτιέμαι...
πόση αναισθησία και πόσο θράσος θέλει να αρπάζεις από αυτόν που δεν τα έχει και να μη δίνεις σε αυτόν που τα δικαιούται, να έχεις την ελευθερία να πατάς στο λαιμό ολόκληρο λαό και να μην κατηγορείσαι για τίποτα!

Και δύο χαρωπά για το τέλος...

Γέλασα...
με τη "συνέντευξη" του Θ.Καλαμούκη με τον πρωθυπουργό - ρομπότ (τη στιγμή της σφαλιάρας κλαίγαμε από τα γέλια, λέμε!)...

Άφησα το καλύτερο και γλυκύτερο για το τέλος, να μου φύγει η πικρίλα...

Συγκινήθηκα - χάρηκα - ενθουσιάστηκα...
με τη χθεσινή ανάρτηση της Κικής μας για την οργάνωση, στήσιμο και συνολική επιτυχία του bazaar με τα υπέροχα χειροποίητα καλούδια υπέρ του "Καλού Σαμαρείτη"...
Φαίνεται ο εθελοντισμός να μας είναι απαραίτητος τούτη την περίοδο ειδικά! Χρειαζόμαστε αυτή τη δωρεάν και από καρδιάς αγνή καλοσύνη!

Φιλιά και καλημέρα σε όλους!

Κλουβάκια, πουλάκια και καρδούλες, ένας διαγωνισμός κι ένα bazaar!

Πάλι εξύπνησα νωρίς, τρία μπαλόνια λέει πετάγαν στ' όνειρό μου και ιδέες άρχισαν τρελές να τριβελίζουν το μυαλό μου...

 Για τα μπαλονάκια του Get Creative μιλάω φυσικά, που νόμιζα στην αρχή ότι θα με περιορίσουν χρωματικά! Ωστόσο, τα πράγματα είναι έτσι πιο σαφή μου φαίνεται. Χρόνο πολύ δεν έχω, οπότε άρχισα να δημιουργώ αυτή την εβδομάδα σε ρυθμούς γοργούς και με συγκεκριμένα υλικά. Έχω πάρει πλέον και το κολάι από την προετοιμασία των προσκλήσεων και των μπομπονιέρων μας και η εβδομάδα εξελίχθηκε πολύ παραγωγικά...

Ξεκινάω με την κάρτα που συνέθεσα σήμερα πρωί πρωί, και όπως πάντα τελευταία στιγμή για το διαγωνισμό - υπό πίεση λειτουργώ φαίνεται καλύτερα... Γι αυτήν την κάρτα είμαι θα έλεγα περήφανη, γιατί εξελίχθηκε ακριβώς όπως την είχα φανταστεί και με τις λεπτομέρειες που ήθελα...


(With this card and the tag that follows I also participating to these challenges:
Simon Says Stamp - Anything Goes
Lollipop Crafts - Anything Goes)

Σύρμα κατσαρωμένο με πένσα, πουλάκια από ύφασμα κολλημένο σε χαρτί και κομμένα στο γνωστό μηχάνημα, κλουβάκι με υποψία λευκού κρακελέ, λουλουδάκια από κόφτη και διακοσμητικά πετραδάκια... Ήθελα διακριτικά να φαίνεται η λέξη LOVE, ίσως το παράκανα στη διακριτικότητα, αλλά, μάλλον, δεν είναι και εύκολο να κουμαντάρεις μεγάλα γράμματα όταν ειδικά έχεις επίπεδα...
Να και μερικά κοντινά:

Το σκέφτομαι και σαν καδράκι, θα δούμε. Μικρό δωράκι για τους μελλοντικούς μας νονούς, με πολύ αγάπη!

Δεν έχω καταλάβει αν ισχύει και η δυνατότητα για δεύτερη συμμετοχή όπως νομίζω παλιότερα, αλλά έχω φτιάξει και αυτό τον tag πάλι για τα μπαλονάκια....

Ελπίζω να σας αρέσουν!

Για τη συνέχεια, μία μικρή μου συμμετοχή με απλά πραγματάκια για το bazaar των ελληνίδων bloggers που διοργανώνουν τα κορίτσια για τον υπέροχο σκοπό! Επαναλαμβάνομαι λίγο ως προς τα υλικά, αλλά - είπαμε - ο χρόνος πιέζει! Το πακετάκι μου φεύγει σε λίγο για Πτολεμαΐδα! Ένα τεράστιο μπράβο που μας έβαλαν να δουλέψουμε σα μία μεγάλη ομάδα! Μπράβο σας κορίτσια και καλή επιτυχία!

Να πάτε, να δείτε και να τα αγοράσετε όλα μας τα καλούδια, εντάξει;

Φιλιά και καλή σας μέραααααα!

  

Το γύφτικο σκερπάνι...

Για μένα λέω όπως καταλάβατε... Έτσι καμάρωνα εχθές όλη μέρα από τις 9.00, όταν διάβασα το mail της Μελένιας που με ενημέρωνε για τη διάκριση της τελευταίας μου σύνθεσης στο Bird is the Word, που σημαίνει πως θα συμμετέχω και στην σχεδιαστική τους ομάδα μέσα στον επόμενο μήνα! Ήταν και η μέρα ηλιόλουστη - επιτέλους -και να ένα χαμόγελο!

Η αλήθεια είναι πως την έφτιαξα με πολύ χαρά και με σχετική σιγουριά, μια και ήταν από εκείνες τις εμπνεύσεις που σου έρχονται κατακέφαλα εκεί που είσαι χαλαρός... Ήταν ένας συνδυασμός του υπέροχου sketch της Ελίνας και της τόσο όμορφης λέξης "καρδιά"... Το ανυποψίαστο πισπιρίγκι μας (έτσι λέει ο πατέρας μου την μπουμπού μας) κλέβει βέβαια την παράσταση, σε μία από τις πολλές προσπάθειές μου να τη φωτογραφίσω, μια και στις περισσότερες φωτογραφίες βγαίνει κουνημένη - γιατί άραγε;
Δε θέλω να φλυαρήσω άλλο, απλά θα δείτε το πρώτο μου (ελπίζω όχι το τελευταίο) σήμα μου δίπλα. Και να σας ευχαριστήσω για τα θετικά σας σχόλια!

Α. Και δεν έχω ευχαριστήσει, επί την ευκαιρία, τη Λένα για το δωράκι μου για το χριστουγεννιάτικο tag που είχα φτιάξει με την αγιο-Βασιλίτσα... Νωρίς το θυμήθηκα θα μου πεις, αλλά έκανα σχέδια να φτιάξω κάτι με τις όμορφες αυτές κορδελίτσες, πράγμα που δεν έκατσε ακόμα... Λένα μου, καθυστερημένα, σ' ευχαριστώ!

Αυτά στα γρήγορα! Περνάω όσο συχνά μπορώ και καμαρώνω τις δημιουργίες σας κορίτσια! Να είστε καλά, να μας ομορφαίνετε τη μέρα και να μας χαρίζετε αμέτρητες ιδέες!

Φιλιά!

Κόκκινο ή ροζ; Φράουλα ή λουλουδοπετάλουδο;

Να, λοιπόν, που επιτέλους κι εγώ αναβαθμίστηκα... Είμαι πλέον κι εγώ επίσημα κάτοχος του Big Shot... Αφορμή τα βαφτίσια της μπουμπούκας μας που πλησιάζουν... Τώρα πρέπει, βέβαια, να φτιάξω εγώ προσκλητήρια και μπομπονιέρες... Πού θα βρω το χρόνο δεν είμαι σίγουρη, αλλά θα το προσπαθήσω λέω! Το πολύ πολύ να τρέχω τελευταία στιγμή να βρω από μαγαζί.... Προς το παρόν σκέφτομαι απλά θετικά και μαζεύω τα υλικά μου...

Έφτιαξα δύο δοκιμαστικά σετάκια και θα σας ήμουν ευγνώμων αν μου λέγατε τη γνώμη σας. Κι αν θέλετε να μου προτείνετε μικροαλλαγές, πείτε, ναι;

Ποιο από τα δύο, λοιπόν;

Το περιεχόμενο στο κείμενο της βάπτισης θα έχει ανάλογα ή φραουλίτσες ή λουλουδο - πετάλουδα...
Φιλάκια!

Σύνθεση "2 καρδιές" και μουσικό βραβειάκι...

Και όταν είδα αυτό το σκετς του Get Creative

μου φάνηκε πολύ ιδιαίτερο - μάλλον λόγω του ημικυκλίου - και λέω κάτι πρέπει να κάνω μ' αυτό! Βέβαια, πριν λίγο διαπίστωσα πως έκλεισαν οι συμμετοχές (νόμιζα πως θα κράταγε μέχρι τέλος του μήνα...), αλλά δεν πειράζει γιατί το αποτέλεσμα με ικανοποίησε αρκετά και νομίζω μου ταιριάζει σαν στυλ... Να λοιπόν τι μου βγήκε...

Το ημικύκλιο δεν το βλέπετε, βέβαια, άμεσα, αλλά τα κεντρικά κομμάτια - καρδούλες, σεμεδάκι, πισπιρίγκι - είναι κάπως ημικυκλικά τοποθετημένα...

Και από πιο κοντά...

Καρδούλες από υπολείμματα κόπτη...

Έτοιμο πλεχτό λουλουδάκι, μουσική πεταλουδίτσα και σταλίτσες liquid pers στο ανθάκι... Το αλυσιδάκι με τις κόκκινες χάντρες από ετικέτα ρούχου (τέλειο;) και το κόκκινο δίχτυ στις γωνιές από περιτύλιγμα ανθοδέσμης...

Αγαπημένη γωνίτσα με ψεκασμένες πεταλούδες...

Καρδούλες ψεκασμένες και με δαντελίτσα ραμμένη στο χέρι γύρω γύρω... Αριστερά λευκή δαντέλα για κουρτίνες και punched πεταλουδο-κορδέλα...

Και ο τίτλος...

Και αφού δεν πρόλαβα το διαγωνισμό αυτό, ας συμμετέχω στο Bird is the Word με θέμα τις καρδιές...

(So, in this LO I 've placed our hearts -mine and my husbant's - in the back of our little baby. The hearts are cutted and misted twice and then the lace is sewed by hand. The two butterflies are misted too. Two small hearts - made from what has left from a punched heart - are placed on the fairy on the left bottom. A knitted yellow flower, a paper-flower and a butterfly the one on the top of the other give extra volume on the right up conrer)

Για τη συνέχεια, άλλο ένα βραβειάκι από την αγαπημένη μας Κική, μουσικό βραβειάκι αυτή τη φορά....

Κική μου σ' ευχαριστώ πολύ και πάλι, και που με σκέφτεσαι και με επισκέπτεσαι!


Να, λοιπόν, 5 αγαπημένα τραγουδάκια που καλούμαι να αναφέρω...

1ο: "Στερεότυπα" από τον Κουρουπάκη... Θεϊκή φωνή με υπέροχο τραγούδι...



2ο: Επί την ευκαιρία, "Η αγάπη ζει" από το Τρίφωνο με τις υπέροχες αρμονίες... (Όταν ακούω τόσο όμορφες φωνές να τραγουδάνε "διαφορετικά", αλλά ταυτόχρονα να περπατάνε και μαζί, κάτι παθαίνω.... Μάλλον γι αυτό νιώθω υπέροχα όταν κάνω "δεύτερες" στα κομμάτια...)

3ο: To "τραγούδι του χελιδονιού" παλιό αγαπημένο και πολύ ευαίσθητο κομμάτι, από τα σπάνια...



4ο: Αν και είμαι κυρίως του ελληνικού ρεπερτορίου, να ένα από τα πολλά διασκευασμένα τέλεια τραγουδάκια από ένα συγκρότημα που ανακάλυψα τυχαία...



5ο: Το φοβερό τραγουδάκι από τη φοβερή τύπισσα...



Η σειρά σας τώρα.... Εννοείται 10 πρέπει να καλέσω, αλλά έβαλα και κάτι παραπάνω... Και βέβαια όποια άλλη θέλει, παίζει και καλεί κι άλλες φίλες να παίξουν...

Εύα 
Μαρία
Χρίστινα
Πολυτεχνίτισσα
Χειρότεχνο
Χειροποιείν
Ελευθερία
Ευσταθία
Έφη
Νίκη
Μυρτώ
Τόνια
Μαρία
Ρούλα
Ρένα
Κατερίνα

Να ακούμε μουσική πολύ πολύ... Φτιάχνει τη διάθεση και το χρειαζόμαστε...

Πω πω, τεράστια μου βγήκε η ανάρτηση!

Άντε, καλό μας βράδυ!