Τα βλέπω καρό!

Λίγο εδώ...

Πολύ εκεί...

Κάμποσο παρακεί...

Νομίζω έχω αρχίσει να βλέπω άσπρα και κόκκινα τετραγωνάκια...

Η ετικέτα για το GC... Τη σφραγίδα την έχω 1,5 χρόνο και τώρα την άνοιξα... Νομίζω όταν ήμουν πολύ πολύ μικρή είχαμε αντίστοιχα αυτοκόλλητα που κυκλοφορούσαν; Θυμάται καμία;  

Χρησιμοποίησα πάλι νερομπογιές που τόσο μου αρέσουν τελικά... 

Το στεφανάκι έχει βάσει συρμάτινη κρεμάστρα καθαριστηρίου, όπου τύλιξα άναρχα αυτή την αχυρέ κορδέλα - που όλο ξεχνάω πώς λέγεται... Στην καρδούλα λέω να βάλω τη λέξη Αγάπη, αλλά θα δω...

Και τέλος, στο σπιτάκι μας οι κουρτινούλες είναι από παλιό τραπεζομάντηλο... Η δε τραπεζαρία, γεωπονικού ενδιαφέροντος και αρχαιοελληνικού κάλους, θα έλεγα...

Τώρα ετοιμάζω και τις λαμπάδες για τα βαφτιστήρια μας, που θα αναρτήσω αύριο - μεθαύριο... 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!!

One Person - So Many Faces + 2 green projects

Και βάζει αυτά τα γυαλάκια (ή, τέλος πάντων, ό,τι απέμεινε από τα γυαλάκια) το Πετρούλι, και λέω μα δεν είναι δυνατόν, δηλαδή, το παιδάκι το δικό μου να είναι τόσο χαριτωμένο (εγώ, κουκουβάγια; καλέ σώπα!).
Κι αρχίζω και φωνάζω σαν τρελή "Περίμενε! Μην κουνιέσαι! Να φέρω τη μηχανή!"

Κυριολεκτικά διακτινίστικα, και αφού δεν το τρόμαξα το καψερό, άρχισα να πατάω το κουμπί!
Τσακ τσουκ, τσακ τσουκ....

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες στον υπολογιστή, μου έκανε εντύπωση, πόσες διαφορετικές εκφράσεις μπορεί να πάρει ένα παιδάκι στο λεπτό...

Κι επειδή ήθελα να αποδώσω τα παραπάνω με έναν σχετικά μοντέρνο τρόπο (κρατώντας, όμως, και λίγο το φθαρμένο στυλ, που - μάλλον - με εκφράζει αρκετά), αλλά και αφού τα χρώματα μου ταιριάζανε, διάλεξα να "κλέψω" στοιχεία από τη σύνθεση της Νατάσας...
Παρεμπιπτόντως, τι ωραία ιδέα να κλέβεις νόμιμα (clopyright...)!!!! Χι!

Συγκεκριμένα, δανείστηκα το ροζ - φούξια χρώμα (μιας και είναι και το ζακετάκι της μικρής φούξια και το μπουφανάκι ροζ ανοιχτό), το λευκό (σχετικά) φόντο, αφήνοντας το κάδρο επίσης φούξια και μικρές πινελιές πράσινου φιστικί...

Στις γωνίες λεπτές σφραγίσεις που ίσως παραπέμπουν σε νοητή κορνίζα...

Κράτησα τη βασική διάταξη: αριστερά τίτλοι, δεξιά τα τζάτζαλα.

Χρησιμοποίησα κι εγώ ρόμβους και βελάκια με τη βοήθεια των νέων πανάκριβων σφραγίδων μου...

Το δε μαύρο χρώμα αποφάσισα να το βάλω επηρεασμένη από το ατυχές μαύρο που "τρέχει" κρυφά πίσω από τα διακοσμητικά στη σύνθεση της Νατάσας
(Ξύνω πληγές, Νατάσα μου; Καλέ άνοιξε η μάσκαρα στο τσαντάκι με τα καλλυντικά της φωτογραφίας! Και ποια από μας δεν έχει πάθει παρόμοια ατυχήματα!)

Έβαλα και φούξια κορδελίτσα, όχι στη μέση, αλλά πίσω από τις φωτογραφίες.

Το φακελάκι από ριζόχαρτο πίσω από το βαζάκι, λόγω της ημιδιαφάνειάς του, μου έδωσε την ιδέα να κόψω μερικά λουλουδάκια σε ημιδιαφανές φύλλο (για πλαστικοποίηση είναι το καψερό, αλλά στα χέρια μου, συχνά, τα πράγματα αλλάζουν προορισμό). Μάλλον φαίνονται καλύτερα στη μεγέθυνση.

Νομίζω, σα στυλ, βγήκε κάτι σε ρομαντικο - φθαρμενο - μοντέρνο, ε;

Ωστόσο, είχα, ταυτόχρονα σκεφτεί και κάτι πιο τρελό σε σχέση με αυτές τις φάτσες. Γι' αυτό θα δω μήπως υπάρξει και δεύτερη βερσιόν...

............................................................

Δύο πράσινες κατασκευές για τη συνέχεια. Ένα tp-album για τη γιαγιά τη Γιώτα. Κορδελάκια - δωράκια από την Puccarina και τη Λένα - Ευχαριστώ κορίτσια!

A mini album with pocket - pages from... toilet paper... For Creative Ispirations Paint - Go Green.

Και ένα πράσινο σπιτάκι υπό κατασκευή:

 

Έχει προχωρήσει κι άλλο. Άλλες φώτος σε επόμενη ανάρτηση, όμως, γιατί παρα-άπλωσα τραχανά σε τούτο το post!!!

Σας χαιρετώ!

Βάζο remake και μια γυναίκα έκπληξη!

Καλημέρα!
Γρήγορα γρήγορα να προλάβουμε την ώρα! Στις 11.00 τελειώνει η γιορτούλα!
Να τι ακόμα κατάφερα να φτιάξω...

Το βαζάκι που έγινε κηροπήγιο με πεταλούδες, λουλούδια, γκλίτερ, κορδελίτσες, περλίτσες, liquid perls... Κι όμως χαρτί και ύφασμα μπορούν να κολληθούν σε γυαλί! Τώρα, αν από τη ζέστη του κεριού αρχίσει η αποδόμηση, θα σας πω να ξέρετε!

Και πάμε στην "κάρτα" με παράθυρο που ετοίμασα για το Get Creative, αλλά παίρνει αμπάριζα και το crop...

... Πω πω, τι γυναίκα! Πανέμορφη! 

Μα, δεν είναι ακριβώς γυναίκα! Είναι μία γοργόνα!

Το προχώρησα λίγο το θέμα...

Επειδή κάρτες δε στέλνω, και προτιμώ τα αλμπουμάκια, προχώρησα λίγο το concept...

Το ξέρετε το αντίστοιχο ανέκδοτο, έτσι; Οκ, εδώ το έχω διασκευασμένο, για πιο κομψά...

Το βαφτίζω, λοιπόν, άλμπουμ ανεκδότων! Ευκαιρία να συλλέξω μερικά, μια και σπάνια θυμάμαι ανέκδοτα...

Και ακούσατε μία σειρά από καινούργια ανέκδοτα ζεστά ζεστά;

Ορίστε ένα...

- Πω πω, βρε φίλε, τέτοια ομορφιά! Έμεινα... Παυλόπουλος!

Να έχετε μία τέλεια μέρα!

Σπιτο-μανία και η τυχερή!

Καλησπέρα!
Γυρίσαμε εχθές από το χωριό, τελικά, και τα περάσαμε όμορφα, φυσικά! Όλα τα έκανε η γιαγιά κι ο παππούς, και η αφεντιά μου ξεκουράστηκε πραγματικά! Τελικά, όταν το μάτι μου γυρίζει, βλέπω πόσο με ωφελεί μία αλλαγή! Με το που μπαίνω στο αυτοκίνητο, γίνομαι άλλος άνθρωπος, βρε παιδί μου! Έτσι είπα να σας μιλήσω μέσα από τα εσώρουχ... εεεεε.... εσώψυχά μου....
Αλλά θες να αγιάσεις και δε σ' αφήνουν...
Δεν είχα πάρει τίποτα μαζί μου... Κανένα κιτ, κανέναν κόπτη, κόλλες, χαρτιά... τίποτα σας λέω, να μην έχω να σκεφτώ τίποτα, και να μπορώ και να κοιμηθώ και τα βράδια πιο εύκολα χωρίς τις ιδέες που μου ξεσηκώνουν το μυαλό!
Και να που πάω στα  γνωστά γερμανικά σούπερ μάκετ, έτσι για οφθαλμόλουτρο, βρε αδελφέ, και είχε φέρει έτοιμα κιτ για κατασκευές με λωρίδες χαρούμενων χαρτιών και διάφορα τέτοια, και μπλοκ με κανσόν.... Και έκανα το αμάρτημά μου... Ε! Βρέθηκε μπροστά μου κι αυτό το κουτάκι από ... εσώρουχο (το πιάσατε το προηγούμενο υπονοούμενο...) που είχε κι ένα παραθυράκι που μου έκανε βιτρίνα μαγαζιού...

Ένα ψαλίδι και κόλλα τα βρήκα εύκολα... Και ορίστε! Έτοιμο το χαρούμενο το μαγαζάκι!

Και μέσα....

Θα φιλοξενήσει μπιζουδάκια της μαμάς μου, μια και της το χάρισα (αν και μάλλον είναι λίγο παιδικό!)

Να σας πω, καθώς το έφτιαχνα θυμήθηκα πως το κόλλημα που έχω φάει τελευταία με τα σπίτια, το είχα πάθει και στο δημοτικό. Μου είχε έρθει τότε και με πλακέ οδοντογλυφίδες είχα φτιάξει πολλά τετραγωνάκια (σα σχεδίες) και τα είχα ενώσει, και είχα "ανεγείρει" δύο μεγάλα σπίτια... Με λεπτομέρεια, όχι αστεία! Μέχρι και σχοινί με απλωμένα ρούχα χάρτινα και μανταλάκια (κομματάκια οδοντογλυφίδας) είχα βάλει...
Κάτι ψυχολογικό θα είναι...

Σας ζάλησα...
Να κάνω και την κλήρωση για το δωράκι μου: 13 σχόλια έγιναν μέχρι τις 22 του Μάη από τα παρακάτω κορίτσια:

Χειροκίνητη η διαδικασία μια και δεν έχω μάθει τα κόλπα ακόμα...

Αναστασία μου, θα επικοινωνήσω κι εγώ μαζί σου, στείλε μου κι εσύ αν θες το mail σου!
Σας ευχαριστώ όλες για τα γλυκά σας τα σχόλια για το χωριουδάκι μου και τις ευχές σας για τα γενέθλιά μου! Με κάνατε να νιώσω πολύ όμορφα, και το είχα ανάγκη πραγματικά εκείνη τη μέρα!

Καλή συνέχεια!
Φιλιά!

Η βάφτισή μας - Μέρος Α΄

Και ήρθε η μέρα η τρομερή για την οποία τόσο καιρό δουλέψαμε!
Δευτέρα, 16/4/2012!
Και το όνομα αυτής... Πετρούλα!
Οκ, ξέρω τι συνειρμό θα κάνετε.... Σουλτάαααααααν! Στρωμένη καριέρα το κορίτσι μας!
Από "μπουμπού", "μπουμπουκάκι" και "μπουμπουλίνα" που τη λέω εδώ και κοντά 10 μήνες, πρέπει τώρα να συνηθίσουμε το νέο της, επίσημο όνομα! Δε μ' αρέσουν τα κομμένα ή ξενικά ονόματα ή αυτά που βγαίνουν ύστερα από πίεση για να ακούγονται καλύτερα και ψάχνεις να βρεις από που βγήκαν... Άμα μεγαλώσει, ας το κάνει ότι θέλει! Προς το παρόν θα είναι το "Πετρουλάκι μου"! Μικρή μικρή Πετρούλα, δηλαδή...

Όλα ήταν χαρούμενα και όμορφα στη βάπτισή της... αν εξαιρέσεις το ότι έκλαιγε... Το καψερό, το ξυπνήσαμε μεσημεριάτικα να το βαφτίσουμε! Ένιωσα πως δεν πήρε χαμπάρι ότι τη βαπτίσαμε, γιατί το μόνο που ήθελε ήταν να την πάρω αγκαλιά, να την κοιμίσω, ή να τη θηλάσω, αλλά έλα που έπρεπε να την κρατάνε οι νονοί! Στο βίντεο πρέπει να έχουμε βγει ελαφρώς στενοχωρημένοι εγώ και ο μπαμπάς, έτσι που το βλέπαμε να κλαίει, να μας κοιτάει και να μας απλώνει χεράκια... Ήταν και οι φωτογραφίες μία στην αγκαλιά του ενός, μια στου άλλου, βάλε και τα φλας... Το στενοχωράκι μου!

Ωστόσο πέσαμε σε παπά με ελαφρύ χέρι - πραγματικά το είχα άγχος πώς θα της φερθεί με αυτά που είχα δει και ακούσει- και αρκετά λακωνικό! Μιλάμε για βάφτιση εξπρές - μας είχε πει πως θα κάνει σύντομα, γιατί τα βαριέται τα πολλά!

Μέχρι να μαζέψω φωτογραφίες να σας δείξω, έτσι να έχετε μία ιδέα, σας παρουσιάζω στιγμές από την κατασκευή των προσκλητηρίων και μπομπονιέρων! Όπως σας είχα πει, το θέμα μας ήταν... φραουλένιο! Και το υπέροχο της υπόθεσης είναι πως και η νονά μας είχε επιλέξει φραουλένιο θέμα για πετσέτες, καπελιέρα, λαμπάδες, χωρίς να έχουμε συνεννοηθεί!!!!

Πραγματικά, ευχαριστήθηκα να κόβω και να κολλάω! Οκ, παραδέχομαι πως κάποια στιγμή τα έφτυσα... Έχω και το Πετρουλάκι μου που όταν με βλέπει να είμαι καθιστή, έρχεται πλατς πλατς πλατς να την πάρω αγκαλιά, να δει τι κάνω, να πιάσει... Πολύ περίεργο έχει γίνει το παιδάκι μου! Δύσκολος στόχος, όταν δε σου κρατάει κάποιος το παιδί!

Νομίζω στης Ζάφφυς είχα διαβάσει πως καταφέρνει να τελειώνει γρήγορα τις συνθέσεις της, γιατί μαζεύει τα υλικά της με βάση αυτό που έχει στο νου της και κοιτάζει να μη ξεφεύγει από τα σχέδιά της (αυτό βέβαια, προϋποθέτει ποικιλία υλικών, ώστε να μην τσακίζεσαι να ταιριάξεις με το ζόρι τα αταίριαστα!).  Πραγματικά, προσπαθώ να το τηρήσω αυτό τελευταία, εγώ που γενικά είμαι συχνά αναποφάσιστη και καθυστερώ... Έτσι έκανα και τώρα...

Προσκλητήρια:

Ξεκινάμε με τα 70-κάτι προσκλητήρια...  Τα λουλουδάκια στο κορδόνι ήταν ιδέα της τελευταίας στιγμής, γιατί κάτι μου έλειπε στο μάτι... Ήταν ένας τρόπος να "ζυγίσω" καλύτερα το λευκό, αλλά και να γίνει πιο χαρούμενο το αποτέλεσμα...

Το κείμενο - ποιηματάκι της πρόκλησης το έγραψα ένα βράδυ που είχα αϋπνία και με έπιασε το ποιητικό μου... Στην πραγματικότητα τις δύο μεσαίες στροφές τις πήρα από εδώ (το νούμερο 36) και τις πείραξα ελαφρώς, και τα υπόλοιπα είναι δικά μου! Μετά από αυτό κόλλησε ο εγκέφαλος και για κάποιες ώρες μιλούσα με ρήμα! Δεν έβαλα τον τόπο της βάπτισης η αλήθεια είναι, γιατί δε μου έβγαινε στο ποίημα, αλλά υπέθεσα πως θα ενημερώσω τηλεφωνικά... :)

Ευτράπελο:

Οι πράσινες καρό κορδέλες που ήθελα αρχικά να δέσω τα προσκλητήρια τελικά δεν ταιριάζανε με το λαχανί του κοτσανίου, αλλά ευτυχώς που είχα πάρει και τα κορδόνια... Προσοχή, όταν παραγγέλνεις από το διαδίκτυο, λοιπόν!

Μπομπονιέρες:

Ξεκίνησα λοιπόν να κόβω τα τσαντάκια με το φραουλο-διακοσμητικό... Με το απλό Big Shot κόβεις 5 κομμάτια για κάθε τσαντάκι και τα κολλάς! Τυχερές όσες έχουν το pro όπου η αντίστοιχη μήτρα βγάζει ένα κομμάτι... Κατάφερα να φτιάξω 70! Μετά είπα "Ήμαρτον! Δε φτιάχνω άλλα!". Να τα!

Υπάρχει και ένας καφές ανάμεσα...
Από αυτές 50 έγιναν παιδικές, όπου έβαλα 3 κουφέτα, ζελεδάκια, παστελάκι, σοκολατάκι, γκοφρετάκι, αφράτο φραουλάκι και καρφώσαμε κι ένα γλειφιτζούρι που έκανε και φιγούρα - ιδέα της γιαγιάς-Πετρούλας:

Για να προσαρμοστώ στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς μου, μείωσα τις απαιτήσεις μου και το γύρισα σε σελιδοδείκτες που αναδιπλώνονται και κλείνουν στη σελίδα με μαγνητάκι, κάπου 40 στο σύνολο...

Και για να εκμεταλλευτώ και τα περισσευούμενα κόκκινα κανσόν, έφτιαξα άλλα 20 μαγνητάκια ψυγείου...

Να και η πολύτιμη χείρα βοηθείας της κυρά Πετρούλας!

Ευτράπελα:
1. Κάποιες κόλλες που χρησιμοποίησα για μερικά τσαντάκια αποδείχθηκαν ακατάλληλες και μάζευα τα κομμάτια να τα κολλήσω ξανά την επόμενη μέρα! Ευτυχώς η κόλλα αυτή αποδείχθηκε σωτήρια!
2. Όταν παραγγέλνεις χαρτιά να είναι από την ίδια πηγή, γιατί κόκκινο με κόκκινο διαφέρει!!!! Επίσης, καλό υπολογισμό υλικών θέλει η όλη υπόθεση...

Για όποιον ενδιαφέρεται:
Υλικά:
Κανσόν από το Διονυσόπουλο (κυρίως), αν και έπεσα σε αγενή υπάλληλο...
Εργαλεία από τη Λένα.
Υλικά για μπομπονιέρες και κουφέτα (Χατζηγιαννάκη εννοείται) από το e-shop gamou.

Στο επόμενο post θα σας δείξω το αγαπημένο μου ευχολόγιο...
Κλαίει το μπουμπουκι μου πάλι...

Φιλάκια!
Και χρόνια πολλά!

Κλουβάκια, πουλάκια και καρδούλες, ένας διαγωνισμός κι ένα bazaar!

Πάλι εξύπνησα νωρίς, τρία μπαλόνια λέει πετάγαν στ' όνειρό μου και ιδέες άρχισαν τρελές να τριβελίζουν το μυαλό μου...

 Για τα μπαλονάκια του Get Creative μιλάω φυσικά, που νόμιζα στην αρχή ότι θα με περιορίσουν χρωματικά! Ωστόσο, τα πράγματα είναι έτσι πιο σαφή μου φαίνεται. Χρόνο πολύ δεν έχω, οπότε άρχισα να δημιουργώ αυτή την εβδομάδα σε ρυθμούς γοργούς και με συγκεκριμένα υλικά. Έχω πάρει πλέον και το κολάι από την προετοιμασία των προσκλήσεων και των μπομπονιέρων μας και η εβδομάδα εξελίχθηκε πολύ παραγωγικά...

Ξεκινάω με την κάρτα που συνέθεσα σήμερα πρωί πρωί, και όπως πάντα τελευταία στιγμή για το διαγωνισμό - υπό πίεση λειτουργώ φαίνεται καλύτερα... Γι αυτήν την κάρτα είμαι θα έλεγα περήφανη, γιατί εξελίχθηκε ακριβώς όπως την είχα φανταστεί και με τις λεπτομέρειες που ήθελα...


(With this card and the tag that follows I also participating to these challenges:
Simon Says Stamp - Anything Goes
Lollipop Crafts - Anything Goes)

Σύρμα κατσαρωμένο με πένσα, πουλάκια από ύφασμα κολλημένο σε χαρτί και κομμένα στο γνωστό μηχάνημα, κλουβάκι με υποψία λευκού κρακελέ, λουλουδάκια από κόφτη και διακοσμητικά πετραδάκια... Ήθελα διακριτικά να φαίνεται η λέξη LOVE, ίσως το παράκανα στη διακριτικότητα, αλλά, μάλλον, δεν είναι και εύκολο να κουμαντάρεις μεγάλα γράμματα όταν ειδικά έχεις επίπεδα...
Να και μερικά κοντινά:

Το σκέφτομαι και σαν καδράκι, θα δούμε. Μικρό δωράκι για τους μελλοντικούς μας νονούς, με πολύ αγάπη!

Δεν έχω καταλάβει αν ισχύει και η δυνατότητα για δεύτερη συμμετοχή όπως νομίζω παλιότερα, αλλά έχω φτιάξει και αυτό τον tag πάλι για τα μπαλονάκια....

Ελπίζω να σας αρέσουν!

Για τη συνέχεια, μία μικρή μου συμμετοχή με απλά πραγματάκια για το bazaar των ελληνίδων bloggers που διοργανώνουν τα κορίτσια για τον υπέροχο σκοπό! Επαναλαμβάνομαι λίγο ως προς τα υλικά, αλλά - είπαμε - ο χρόνος πιέζει! Το πακετάκι μου φεύγει σε λίγο για Πτολεμαΐδα! Ένα τεράστιο μπράβο που μας έβαλαν να δουλέψουμε σα μία μεγάλη ομάδα! Μπράβο σας κορίτσια και καλή επιτυχία!

Να πάτε, να δείτε και να τα αγοράσετε όλα μας τα καλούδια, εντάξει;

Φιλιά και καλή σας μέραααααα!

  

Δωράκια για φίλους

Σήμερα βρήκα ευκαιρία και να μαζεμένα τρία πραγματάκια που έφτιαξα με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας το καθένα, αλλά όλα με πολύ αγάπη...

Στο πρώτο ειδικά έβαλα πολύ καρδούλα, γιατί ήταν για τα γενέθλια της κολλητής μου - και τώρα που της το έδωσα, σας παρουσιάζω το χρονικό...

... Αρχικά, ήταν ένα χλωμό, μελαγχολικό, άχρωμο εκρού κουτί σε σχήμα βιβλίου που είχε ξεμείνει σ' ένα συρτάρι του κοριτσιού και φιλοξενούσε κουφετάκια για μερικές μέρες ...

Το άγγιξε, όμως, το ραβδάκι της καλής και όμορφης νεράιδας (αυτή είμαι εγώ), και πάνω του απλώθηκε μία χαρούμενη εξοχή, σχεδόν όσο χαρούμενο ήταν το κορίτσι...

Αλλά μέσα του εξακολουθούσε να νιώθει άδειο... Οπότε η καλή και όμορφη νεράιδα (...) το άγγιξε ξανά με το ραβδάκι της και αυτό γέμισε καλουδάκια...

Σοκολατίτσες γιάμι γιάμι και ένα αλμπουμάκι χαρούμενο και εορταστικό κι αυτό, όπως και ο εσωτερικός κόσμος του κοριτσιού... Πάρτε μία ιδέα...

Κι έτσι χαρούμενο που ήταν το κορίτσι, χάρηκε λίγο ακόμα... 

Και έζησαν αυτοί καλά στο χαρούμενο και παραμυθένιο τους σπιτάκι...  :))))))))

Φιλενάδα μου, καλή!;

Και μετά από αυτό το σύντομο παραμυθάκι, εξαιρετικά αφιερωμένο, να και δύο πραγματάκια ακόμα:

Το ένα είναι μία κάρτα που σφράγισα με λευκό μελάνι, το οποίο όμως δεν βγήκε πολύ έντονο (φταίει το μελάνι; είναι της INK!) . Επιπλέον, ήθελα να δώσω πιο χριστουγεννιάτικη όψη, οπότε έβαλα χιόνι στα σπιτάκια, καπνό στις καμινάδες και κύματα αέρα στο έλκηθρο του Άι - Βασίλη, κι έτσι έγινε λίγο πιο έντονη η παράσταση... Έχει και λίγο glitter, αλλά δεν πολυ-φαίνεται... Να τη δώσω λέω σε μία καλή μου φίλη, ή να τις ρίξω πρώτα κι άλλο λευκό, να τονιστεί;

  

Και τέλος, ένα γρήγορο και απλό tag με κουδουνάκι και κουκουναράκι που θα συνοδεύσει δωράκι...

Αυτά προς το παρόν!