Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Derniere Danse

Το παθαίνω αυτό κατά καιρούς... Να κολλάω με ένα τραγούδι και να το ακούω συνέχεια, ακόμα κι όταν δεν παίζει (φωνέεεεες, ακούω φωνέεεεες)...
Ε, αυτό το τραγούδι με τη συμπαθέστατη γαλλιδούλα τύπου "κορίτσι της διπλανής πόρτας" με έχει ξετρελάνει!!! Ο ήχος γέννησε εικόνες στο μυαλό μου (θα γίνω καλά, γιατρέ;) και λίγο και τα αντίστοιχα βιντεο κλιπ, λίγο και ελληνικοί υπότιτλοι συνέβαλαν να φτιάξω αυτό το δισέλιδο, που είναι από τα αγαπημένα μου και πραγματικά έβαλα πολύ μεράκι. Τι να σας πω, νομίζω πως βρήκα πραγματικά έναν τρόπο βαθιάς έκφρασης μέσα σε αυτό το βιβλίο! 
Σκέφτομαι πόσο κρίμα, πόσες απλές ζωγραφιές ή ιδέες έχω αποτυπώσει σε χαρτιά, χαρτάκια και παραχαρτάκια και τα έχω πετάξει μέσα στο χρόνια ή είναι κρυμμένα σε τίποτα μαθητικές, φοιτητικές σημειώσεις και βιβλία! Μακάρι να μου είχε κόψει να τα είχα φυλάξει - συγκεντρώσει σε ένα τετράδιο...
Από τεχνικές βέβαια, ξέρω, είμαι πίσω αρκετά... ό,τι "τσιμπάω" από εδώ κι από εκεί... Αλλά τουλάχιστον είμαι πολύ κοντά στην αποτύπωση αυτών που έχω στο μυαλό μου...

Αν είχα το χρόνο θα σας το παρουσίαζα σαν βιντεοκλιπ, παράλληλα με το τραγούδι, αλλά μέχρι τότε... Πάτα play, λοιπόν, και με λίγη φαντασία....



Ω γλυκό μου βάσανο,
Γιατί να μαλώνουμε...

Δεν είμαι παρά ένα τίποτα

Περιπλανιέμαι μόνη στο μετρό...

Για να ξεχάσω τη μεγάλη μου δυστυχία
Θέλω να ξεφύγω, όλα να ξαναρχίσουν...

Ανακατεύω τον ουρανό, την μέρα, τη νύχτα
Χορεύω με τον άνεμο, με τη βροχή
Λίγο αγάπη, μια σταγόνα μέλι...

Και χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω...

Μέσα σε ολόκληρο το Παρίσι, με εγκαταλείπω
Και πετώ μακριά, πετώ, πετώ, πετώ, πετώ...




Όταν τελείωσα το σκίτσο της κοπελίτσας μου - η οποία θέλει να είναι και αέρινη, αλλά ο μάλλον ερασιτεχνικός τρόπος ζωγραφικής μου την "συγκρατεί" κάπως - θυμήθηκα που την έχω ξαναδεί... Σε ένα πολυαγαπημένο μου βιβλίο που σε κάποια ανταλλαγή (μάλλον) στο δημοτικό είχα τύχει και το είχα διαβάσει πολλές πολλές φορές...

 

Αχ, είμαι πολύ χαρούμενη που το μοιράζομαι έτσι μαζί σας!!!
Φιλιά πολλάααα!!!

1 σχόλιο:

  1. Δεν παίζεσαι, Κυριακούλα... το βιβλίο αυτό ήταν κι εμένα από τα αγαπημένα μου (είχαμε όλη τη σειρά)... φοβερό το πώς σε ενέπνευσε το εξώφυλλο να κάνεις την κοπέλα! Μπραβο σου που το έφτιαξες και πιο μεγάλο μπράβο που το μοιράστηκες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή